Ze dacht..

Ze dacht

Ze dacht op die dag gewoon even,
bij haar langs te gaan want zij was toch een deel van haar leven
Ze dacht ,even haar verhaal kwijt te kunnen, hoe ze zich voelde,
ze dacht dat zij zou begrijpen waar het om ging en wat ze bedoelde.
Ze dacht dat ze bij haar uit kon huilen,
maar zij liet merken,dat ze bij haar niet kon schuilen.
Ze dacht op dat ogenblik “wat is dit nou,
geen begrip,maar afstand en kou.
Ze dacht,haar verhaal kwijt te kunnen,met een traan,
haar frustratie,en woede eruit,maar zij wist er niet mee om te gaan.
Had ze moeten denken niet huilen, blijven lachen,vooral sterk zijn?
jammer dat ze bij haar niet aan kon kloppen,haar reactie deed haar pijn!

De woorden bleven hangen in haar hoofd,
woorden die ze niet had verwacht,totaal verdoofd..
Duidelijk werd het haar..en ze besefte weer,
dit is niet iets voor een volgende keer.

Ze dacht pas later,ondanks de pijn,
… dat er ook nog andere mensen zijn.
… dat ze daar een volgende keer zou kunnen schuilen,
… dat ze daar altijd welkom zou zijn,even uit kon huilen
…dat zij haar warmte zouden geven,in tijden van een traan
…die wel zouden weten hoe ze hiermee om moesten gaan!

Ze dacht,op die dag gewoon even
bij haar langs te gaan,want zij was toch een deel van haar leven

©M.A

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *